الف. سلطهاي كه بازدارنده ي هوي و هوس فرد بوده و « غريزه ي دشمني » } نهفته در او را} مهار مينمايد. وازع بر دو نوع است:
ـ وازع ذاتي: منبع آن به متقاعد شدن فرد} از درون{ و تسليم شدن در برابرش به محض ارادت و هدايت دروني به سويش به واسطه ي تربيت ديني و اخلاقي باز ميگردد.
ـ وازع بيگانه ( اجنبي ): عبارت از سلطه ي واجب بر شخص كه از بيرون بر وي تحميل ميگردد خواه از طريق تعليم و يادگيري و يا عقاب و تنبيه باشد و يا از طريق غلبه و اجبار.
« فرامين واحكام سلطاني و تعليمات عرفي مايه ي تباهي دليري و سرسختي است زيرا وازع آن « بيگانه »} و غير داتي { بوده در حاليكه احكام شرعي ـ بدان علّت كه وازعشان ذاتي است، تباه كننده نميباشند » ( ج 2، ص 421 )
ب. وازع از ديدگاه ابن خلدون، معمولاً « حاكم » ميباشد « بدين سبب } به جهت جلوگيري از هرج و مرج و خونريزي ناشي از طبع دشمني موجود در آدمي كه به انقراض نسل بشر منتهي ميشود{ بشر به وازعي نيازمند است كه او حاكم بر ايشان گردد، و چنين حاكمي به مقتضاي طبيعت بشري همان پادشاهان قاهر و نيرومند است. » ( ج 2، ص 513 )
وبلاگ حاضر متعلق به کامیار صداقت است. هـدف از ایجاد وبلاگ طرح و انتقال اطلاعات مفید علمی در زمینه موضوعاتی است که در قسمت بالای صفحه نخست آن آورده شده اند.
------------------- * * *----------
جهت استفاده از مطالب این وبلاگ، داشتن اهداف صرفا علمی. رعایت اصول استناد و امانت داری الزامی است.
------------------- * * *----------
وبلاگ حاضر آزمایشی و موقتی است.
------------------- * * *----------
به جهت سازماندهي مطالب وبلاگ، تاريخ نگارش اولين مطلب صفحه نخست، اسفندماه هر سال تنظيم شده است.
------------------- * * *----------
حضرت فاطمه (سلام الله علیها):
هر که خداوند را بیپیرایه عبادت کند، خداوند برترین مصلحت او را بر او فرو میفرستد.
بحار الأنوار، ج 70، ص249
------------------- * * *----------
پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله و سلم فرمودند:
شش چيز را براى من بپذيريد تا من بهشت را برايتان بپذيرم: هنگامى كه سخن مى گوئيد، دروغ نگوئيد و هنگامى كه وعده مى دهيد، خلف وعده نكنيد و هنگامى كه امانتى به شما سپرده مى شود، پس خيانت نكنيد، چشمان خود را (بر حرام) ببنديد و پاكدامن باشيد و دست و زبانتان را (از گناه) نگه داريد.
بحارالأنوار ج : ٦٦ ص : ٣٧١
------------------- * * *----------
------------------- * * *----------
از الهی نامه حضرت آیت الله حسن زاده آملی
الهي، تا به حال ميگفتم گذشتهها گذشت. اكنون ميبينم كه گذشتههايم نگذشت، بلكه همه در من جمع است. آه، آه، از يوم جمع!
