الف. تأمل، بصيرت و توجه. حكم عقل و وجدان. « غزالي » مينويسد:
« علومي كه از طريق « اكتساب » و « برهان » به دست نميآيند، « الهام » و علومي كه از طريق استدلال كسب ميشوند علم اعتباري و استبصاري ناميده ميشوند. »( الأحياء، ج 8، ص 32 )
ـ الاستبصار بالدين: از طريق دين هدايت يافتن. ( ج 3، ص 708 )
ب. نزديكترين اصطلاح امروزين به مفهوم « الاستبصار » آگاهي[1] و خاصه آگاهي ديني است:
« …آيين ديني باعث از ميان رفتن رقابت و كشمكش و حسادت موجود در ميان اهل عصبيت ميگردد و توجه را تنها به سوي حق معطوف ميسازد. پس اگر براي اهل عصبيت، آگاهي[2] در كار خويش حاصل گردد، هيچ چيز جلودارشان نخواهد بود… » ( ج 2، ص 467 )
نوشته شده توسط كاميار صداقت در جمعه 8 شهریور1387 ساعت | لینک ثابت |
